ترازو  – مقیاس عطر مردانه تاثیرگذاری مردانه

ترازو  – مقیاس: عطر مردانه تاثیرگذاری مردانه روزانه شبانه زندگی ترکیبی سبک زندگی

گت بلاگز اخبار اجتماعی گره بحران صندوق‌های بازنشستگی چگونه باز می‌شود؟

با کم شدن تعداد صندوق‌ها، هزینه مدیریت و جاری آنها کم کردن یافته و حاشیه سود نیز اوج می‌رود 

گره بحران صندوق‌های بازنشستگی چگونه باز می‌شود؟

گره بحران صندوق های بازنشستگی چگونه باز می شود؟

عبارات مهم : صندوق

با کم شدن تعداد صندوق ها، هزینه مدیریت و جاری آنها کم کردن یافته و حاشیه سود نیز اوج می رود

تحلیلگران اقتصادی معتقدند با هر روز گذشت وقت و عدم توجه کافی به معضلات صندوق های بازنشستگی، حل پرسشها را در آینده نه چندان دور که تعداد بازنشسته ها زیاد کردن خواهد یافت، پیچیده تر و پرهزینه تر خواهد کرد.

صندوق های بازنشستگی چند سالی است که حال و روز خوشی ندارند. بر طبق آمار و ارقام حدود 18 صندوق بازنشستگی کشوری در کشور وجود دارد، ولی نزدیک به 10 درصد بازنشستگان تحت پوشش دو صندوق بازنشستگی کشوری و تامین اجتماعی قرار دارند.

گره بحران صندوق‌های بازنشستگی چگونه باز می‌شود؟

به طور معمول صندوق های بازنشستگی سازوکار مشخصی دارند. در ابتدا تشکیل می شوند، به دوران میان سالگی می رسند و در نهایت به دوران کهنسالی. اعضای این صندوق ها در ابتدای امر بیمه شدگان هستند و در عمل تا دهه دوم و سوم بازنشسته ای وجود ندارد، ولی مادامی که بخشی از بیمه شدگان بازنشسته می شوند، رشد مصارف صندوق رو به زیاد کردن می رود. بعد از آن، مصارف و منابع به نقطه سر به سر می رسند و در آخر به علت غالب شدن تعداد بازنشستگان، رشد مصارف از منابع پیشی می گیرد و آرام آرام نیاز به ایجاد اصلاحات پررنگ می شود.

آنچه عموما در این صندوق ها ضرورت اصلاحات را دو چندان می کند، سالمندی جمعیت است که به عدم تعادل مالی منجر می شود. این اتفاق حتی در کشورهای توسعه یافته غربی نیز رخ می دهد، ولی در کشور عزیزمان ایران شرایط حادتر بوده است.

با کم شدن تعداد صندوق‌ها، هزینه مدیریت و جاری آنها کم کردن یافته و حاشیه سود نیز اوج می‌رود 

شکاف میان منابع و مصارف

مشکلات پیچیده ای که امروز در صندوق های بازنشستگی شاهد هستیم، به نحوه مدیریت آنها در گذشته بازمی گردد. چنان که شاهد وقوع شکاف بسیار بزرگی میان منابع و مصارف آنها هستیم. براساس آمار و ارقام، نزدیک به 80 درصد مصارف صندوق های بازنشستگی و بیش از 60 درصد از مصارف شرکت تامین اجتماعی نیروهای مسلح از محل بودجه عمومی دولت تامین اعتبار می شود.

اگر شرایط فعلی در صندوق های بازنشستگی کشور ادامه یابد و سیاست های اصلاحی مورد نیاز عملیاتی نشود، اوضاع به مراتب پیچیده تر از وضع موجود خواهد شد. چنان که آینده نگری می شود هزینه های مربوط به صندوق ها طی سال های آتی به سهمی در حدود 40 درصد از تولید ناخالص داخلی کشور خواهد رسید. کارشناسان معتقدند در صورتی که راهکاری جهت خروج از پرسشها صندوق های بازنشستگی اندیشیده نشود، یقینا طی دو یا سه دهه آینده متولدین پرشمار دهه 60 نیز به جمعیت بازنشستگان کشور اضافه و شرایط بغرنج تر خواهد شد و شاید مورد نیاز شود کل درآمدهای نفتی و حتی مالیاتی دولتی صرف هزینه های جاری این صندوق ها شود. در چنین شرایطی، عملا منابعی جهت بودجه عمرانی و پروژه های دولت باقی نمی ماند. به بیان دیگر، نه تنها نمی توان انتظار رشد و توسعه اقتصادی را داشت که چه بسا اداره امور کشور نیز با مسئله روبه رو خواهد شد.

گره بحران صندوق‌های بازنشستگی چگونه باز می‌شود؟

بدهی دولت به تامین اجتماعی

یکی از پرسشها بزرگ، بدهی دولت به تامین اجتماعی هست. دولت سال هاست بدهی خود به صندوق ها را نداده و این بدهی تا سال 1396 بیش از 100 هزار میلیارد تومان بوده و هر روز در حال زیاد کردن هست. دولت نیز متوجه این اوضاع وخیم صندوق ها شده است و حتی در تلاش است که بخشی از بدهی خود را بازپرداخت کند و برمبنای همین نظر بوده که در بودجه امسال نزدیک به 60 هزار میلیارد تومان به این امر تخصیص داده شده است داده است.

وضعیت سرمایه گذاری در صندوق ها مطلوب نبوده و میانگین بازدهی سرمایه گذاری آنها در یک دهه گذشته منفی بوده هست. بسیاری از شرکت های زیرمجموعه آنها به واسطه فروش دارایی های خود، بازدهی خود را مثبت اعلام کرده اند. توصیه مهم صندوق های بازنشستگی در راه حل سرمایه گذاری آن است که کوچک بودن و تلاطم بازار سرمایه در کشور عزیزمان ایران و همچنین ریسک های سیاسی جهت سرمایه گذاری خارجی، این گزینه را هم جهت صندوق ها با سرمایه گذاری کامل و هم جهت حساب های انفرادی با ذخیره سازی کامل دارای مشکلاتی می کند.

با کم شدن تعداد صندوق‌ها، هزینه مدیریت و جاری آنها کم کردن یافته و حاشیه سود نیز اوج می‌رود 

از سوی دیگر، ورودی صندوق ها به شدت کم کردن یافته هست. دست و دل بازی بیش از حد سیستم بازنشستگی در اجرای نظام مزایای معین، ورودی کم حق بیمه به صندوق ها که ناشی از اوج بودن قیمت بیکاری در کشور است و عملکرد ضعیف اقتصادی در رابطه با رشد تولید ملی، اوضاع فعلی صندوق ها را دچار تزلزل کرده است.

در صورت عدم عوض کردن اساسی در شرایط صندوق ها نمی توان آینده روشن و امیدوارکننده ای جهت آنها متصور شد. به خصوص که صندوق ها به واسطه شرایط سیاسی و حاکمیتی، نه تنها نتوانسته اند طلب های خود را از دولت ها بگیرند، بلکه بخشی از طلب های خود را به اجبار با شرکت های ورشکسته و زیان ده تهاتر کرده اند و مجبور شده است اند که به جای حضور در یک بازار رقابتی، در یک فضای تاریک و غیرشفاف به بنگاه داری بپردازند.

گره بحران صندوق‌های بازنشستگی چگونه باز می‌شود؟

صندوق ها نیازمند اصلاحات ساختاری

صندوق های بازنشستگی کشور عزیزمان ایران به شدت نیازمند اصلاحات ساختاری هستند. در اغلب کشورهای دنیا نظام بازنشستگی به سمت چند لایه بودن حرکت کرده هست. در این روش فرد یا صندوق به وکالت از فرد، بخشی از پول خود را سرمایه گذاری می کند و متناسب با میزان بازدهی، فرد نیز منتفع می شود. با این تفاسیر، ریسک شرایط اقتصادی را خود فرد قبول می کند. البته نوآوری در این لایه می تواند به این صورت باشد که در درجه اول ورودی های صندوق در یک ساختار تنظیم گری شده است به سمت سرمایه گذاری مناسب هدایت داده شده است و در درجه دوم تعداد صندوق ها کم شده است و در نهایت یک یا دو صندوق مزایای معین در کشور فعال شود.

با کم شدن تعداد صندوق ها، هزینه مدیریت و جاری آنها بسیار کم کردن یافته و حاشیه سود آنها را اوج خواهد برد. البته در مسیر اجرای این اصلاحات باید مراقب بود که کمترین حساسیت و ضرر جهت بازنشستگان فعلی و کارمندان قدیمی و در شرف بازنشستگی ایجاد شود.

تجربه نشان داده که اصلاحات پارامتریک اثرات موقتی دارند و مجددا ظهور خواهند کرد. در کل به نظر می رسد مقبول ترین راهکار اصلاحی، نظام چند لایه تامین اجتماعی هست. پیش نیاز اجرای این اصلاحات، دلیری و جسارت تصمیم گیرندگان و مجریان است و باید تمام هزینه های سیاسی و اجتماعی آن را به جان بخرند. طبیعی است که نه کارفرمایان و نه کارگران موافق این اصلاحات نخواهند بود، چراکه نشانه از این گونه اصلاحات، کم کردن خروجی ها و زیاد کردن ورودی ها به صندوق ها هست. با این تفاسیر، سن بازنشستگی و حق بیمه ها باید زیاد کردن یابد.

آنچه دولت تاکنون به صندوق ها تخصیص داده شده است داده، جبران هزینه ها بوده و تاثیری در شرایط نامطلوب و بحرانی صندوق ها ایجاد نکرده هست. دولت باید هر چه سریع تر و با جدیت اصلاحات را شروع کرده و حداقل سمت هزینه ها را مدیریت کند.

هر روز گذشت وقت و عدم توجه کافی به معضلات صندوق ها، حل پرسشها را در آینده نه چندان دور که تعداد بازنشسته ها نیز زیاد کردن خواهد یافت، پیچیده تر و پرهزینه تر خواهد کرد. این بیمار سرطانی اگر سریعتر درمان نشود، روز به روز حالش وخیم تر و با گسترش بیماری، مداوایش دشوارتر و پرهزینه تر و حتی غیرممکن خواهد بود.

خبرآنلاین / مجید سلیمی بروجنی

واژه های کلیدی: صندوق | بازنشستگی | بازار سرمایه | سرمایه گذاری | اخبار اجتماعی

دانلود


دانلود فایل ها

نویسنده : blogzz